Cierpienie jakie dotyka głównych bohaterów nie jest nikomu obojętne. Odczuwają je współwięźniowie z celi oraz widz przed ekranem. Całość dramy, jaka się tam rozgrywa, jest podsycana przez fantastyczną muzykę. W sumie melodia jest nieoderwalną częścią tego dramatu. Przeszywająca każdy zakątek naszej duszy. Pobudzająca wyobraźnie. Pozostawiająca w nas bardzo dużo różnych uczuć i emocji, od radości po smutek i żal. Zachęcam do obejrzenia tego filmu i do podzielania się swoją opinią na jego temat w komentarzu. Koniecznie daj znać co o tej historii sądzisz.

Czy osoby z niepełnosprawnością intelektualną mogą samodzielnie wychowywać dzieci?

To pytanie nigdy wcześniej nie zaprzątało mojej głowy, lecz po obejrzeniu Cud w celi numer 7 zaczęłam się nad tym głębiej zastanawiać i jestem ciekawa również Twojego zdania w tym temacie.

Osobiście jestem rozdarta między odpowiedzią na wyżej wymienione pytanie. Z jednej strony przemawiają emocje i empatia, które we mnie siedzą. Bez większego przemyślenia odpowiedź jest jedna - oczywiście, że tak! Przecież każdy dobry człowiek ma prawo do bycia rodzicem. Natomiast po głębszym zapoznaniu się z tematem niepełnosprawności intelektualnej pojawiają się we mnie wątpliwości. Dużo zależy od stopnia danej niepełnosprawności. Nie wiem, czy wiesz, ale możemy rozróżnić upośledzenie umysłowe w stopniu lekkim, umiarkowanym, znacznym lub w stopniu głębokim. I każdy z tych stopni odpowiada innemu ilorazowi inteligencji. Co przekłada się na samo funkcjonowanie danej jednostki/osoby. Uważam, że samodzielne wychowanie dziecka przez osoby z niepełnosprawnością intelektualna nie powinno mieć miejsca. Nie oznacza to jednak, że tacy ludzie nie mogą być rodzicami. Owszem mogą, jeśli tylko będą mieli przy sobie kogoś, kto będzie mógł ich wesprzeć w tym procesie. Mam na myśli tutaj zaufaną osobę bez żadnych zaburzeń intelektualnych. 

Zastanawiałeś się kiedyś jak to jest zostać hodowcą kur? Dziś przychodzę do Ciebie z grą, która w pewien sposób pomorze przybliżyć Ci ten temat.

Pełny kurnik to gra dla całej rodziny, a z opanowaniem jej zasad poradzi sobie już czterolatek. Producent informuje nas, że jest ona przeznaczona dla dzieci powyżej 6 roku życia. Proszę uwierzyć mi jednak na słowo - banalnie prosta i fantastyczna zabawa już dla najmłodszych.

W pięknym pudełku znajdziemy solidnie wykonane:
56 tafelków z jajkami, 
48 tafelków z kurczakami, 
36 tafelków z kurami, 
4 tafelki z kogutami, 
4 karty graczy z grzędami dla kur (kurniki),
2 kostki do gry.

O CO CHODZI W TEJ GRZE?

Celem gry jest zdobycie 9 kur i zapełnienie wszystkich grzęd. Aby tego dokonać należy zamienić jajka na kurczaki a kurczaki na kury.  Po drodze można napotkać przebiegłego lisa, przed którym uratować nasz kurnik może odważny kogut. Gracze muszą uważać również na ptasią grypę. Może napotkać każdego w dowolnym momencie. Instrukcja jest zrozumiała dla każdego i nie ma konieczności parafrazowania jej sensu. Zawarte w niej objaśnienia związane z wyrzuconą ilością oczek na kostek są proste. 

PODSUMOWANIE

Nie spodziewałam się, że ów gra rodzinna przyniesie nam tyle frajdy. Łucja chętnie po nią sięga a my razem z nią. Uczy dziecko logicznego myślenia oraz podejmowania decyzji jaką strategię wybrać, aby zostać zwycięzcą. Poza tym o jej przebiegu decyduje liczba wyrzuconych oczek z obu kostek oraz szczęście. Z ręką na sercu przyznaję, że to fantastyczny zakup - a był to tak zwany kot w worku. Swój egzemplarz kupiłam w sklepie PEPCO podczas ostatniej wizyty w Polsce. Jeśli jednak będziecie chętni dokonać zakupu online - zapraszam tutaj >> KUP PEŁNY KURNIK